• Jesteś tu
  • NTS-ENERGY
  • Instalacje wodno-kanalizacyjne

Dobry projekt, odpowiednio dobrane rury i kształtki oraz jakość wykonanej pracy decydują o wysokiej jakości instalacji wodnej, która będzie niezawodna przez długie lata. W momencie modernizowania starej instalacji lub układania nowej, musimy zadecydować z jakiego materiału zostanie ona wykonana. Do wyboru mamy elementy z miedzi,  tworzyw sztucznych oraz ich odmiany.

Rury ocynkowane i łączone na gwint, stalowe ze szwem jeszcze kilkanaście lat temu były podstawowym materiałem stosowanym do wykonywania instalacji wodnych dziś odchodzą powoli do lamusa.  Stal została wyparta przez rury miedziane, rury z tworzyw sztucznych oraz wielowarstwowe – znacznie łatwiejsze, lżejsze i szybsze w montażu.

My doradzamy, Inwestor wybiera.

Naszym zadaniem jest poinformowanie klienta o wadach i zaletach każdej instalacji. Dość często wybór podyktowany jest zasobnością portfela. Jednak wybór zawsze należy do Inwestora.

Rury miedziane – wady i zalety.

Miedź jako materiał łatwo formowalny jest stosowany praktycznie w większości instalacji w budownictwie mieszkalnym: zarówno instalacje wodne, grzewcze, jak i klimatyzacyjne (połączenie agregatu i jednostki wewnętrznej). Rury wykonane z tego metalu charakteryzuje bardzo dobra odporność na korozję i wysoką temperaturę. Są lekkie, trwałe, można je formować. W zależności od stopnia twardości, rury miedziane łączymy złączkami zaciskowymi za pomocą profesjonalnej zaciskarki Rems . Wyróżniamy następujące stopnie twardości rur miedzianych:

  • miękkie – symbol R 220,półtwarde – symbol R 250,
  • twarde – symbol R 290.

Dzięki gładkiej powierzchni ścian wewnętrznych, praktycznie nie zarastają kamieniem. Dużą zaletą jest ich bakterio statyczność, która zapobiega rozmnażaniu się mikroorganizmów. Jednak rury wykonane z miedzi mogą korodować pod wpływem kwaśnej wody, o odczynie mniejszym lub równym ph7, na przykład na terenach górskich (problem ten dotyczy domowych ujęć wody w rejonach południowej i południowo-zachodniej Polski). Można wówczas zastosować rury z wewnętrzną powłoką z cyny. Przewody z miedzi prowadzone w pomieszczeniach nieogrzewanych należy dokładnie zaizolować, na przykład otulinami z pianki poliuretanowej, ponieważ miedź bardzo dobrze przewodzi ciepło. Z tego powodu w przypadku wykonania instalacji grzewczej niskotemperaturowej jest to kłopotliwe zjawisko ( utrata ciepła na rurociągach, wymagane dokładne izolowanie)

Rury z tworzywa sztucznego – wady i zalety

Rury z tworzywa sztucznego cieszą się rosnącą popularnością. Są gładkie, lekkie i obojętne chemicznie. Nie korodują oraz nie gromadzą osadów. W dodatku tłumią wibracje i szumy powstające w czasie korzystania z instalacji wodnej. Dla instalacji wodnych możemy zastosować standardowe rury bez wymaganej wytrzymałości termicznej – należą do nich takie odmiany, jak:

  • polichlorek winylu (PVC),
  • polietylen (PE),
  • polibutylen (PB),
  • polipropylen (PP).

Jeżeli w instalacji z tworzywa sztucznego ma zostać zamontowane urządzenie do podgrzewania wody – bezpośrednio za urządzeniem zaleca się wykonać odcinek instalacji ze stali lub miedzi o długości ok. 0,5 m – dopiero za nim wykonujemy dalszą część instalacji z tworzywa. W ofercie producentów znajdziemy droższe rury z polietylenu usieciowanego, te odporne są na wysokie temperatury i ciśnienie. Rury można łączyć przez zgrzewanie, klejenie lub za pomocą złączek skręcanych albo wciskanych.

Nowszym rozwiązaniem są rury wielowarstwowe. Składają się z trzech warstw: zewnętrznej i wewnętrznej z polietylenu sieciowanego oraz z warstwy aluminium w środku (rury PEX-AL-PEX). Pod wpływem ciepła wydłużają się mniej niż inne rury, dlatego można z nich wykonać długie odcinki instalacji bez konieczności stosowania kształtek. Tego typu rury łatwo się obrabia i łączy za pomocą złączek.